สวัสดีค่า
 
ไม่รู้จะมีใครอ่านบล๊อคเรารึเปล่าเพราะหายหน้าไปนาน(มาก)
 
ก็อาจมีบ้างที่แวบๆมา แต่ก็ไม่ได้ตามบล๊อคใครเลย ขอโทษด้วยนะคะ 
 
เอนทรี่นี้ก็คล้ายๆกับบ่นเรื่องตัวเองให้ฟังชัดๆเลย 555
 
พรุ่งนี้สอบแกทแพทแล้ว แต่อินี่มานั่งเล่นคอม (หัวเราะ)
 
ก็ไม่อยากให้ตัวเองเครียดมากในวันใกล้สอบน่ะ ไม่งั้นยิ่งคิดไม่ออกเข้าไปใหญ่ ยิ่งแม่นเนื้อหาอยู่ด้วย 555 (เหตุผลช่างแย่ 555)
 
ก็หวังว่าพรุ่งนี้คงจะผ่านพ้นไปด้วยดีนะ สอบแกทแพทครั้งแรกนี่ใช้ยื่นรับตรงของเทคโนโลยีชีวภาพศิลปากรกับคณะวิทย์เพชรนนทรีของเกษตร แล้วก็คณะวิทย์ของบางมดด้วย
 
แต่จริงๆแล้วที่ซีเรียสและสำคัญคือสอบ 7 วิชาอีก 2 อาทิตย์หน้านั่นแหละ
 
เพราะเอาไปยื่นจุลชีววิทยาศิลปากร คณะวิทย์ของมหิดลกับแพทย์
 
อืมมมมม...ใช่แล้ว ที่สำคัญคือสองอันสุดท้ายนั่นแหละ
 
ช่วงแรกๆที่อ่านหนังสือคิดมาตลอดเลยนะว่า "ทำไม่ได้หรอก"
 
แต่พออดทนสู้กับมันก็เริ่มมีความหวังนิดหน่อย
 
แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปถึง "ฝั่งฝัน" รึเปล่า
 
ก็ได้แต่ภาวนา(?)และไซโคตัวเอง(?)ว่าเราต้องทำได้
 
ไม่ค่อยอยากไปอ่านบทความหรือกระทู้บางที่หรอก มันเหมือนไซโคว่าชั้นเก่งชั้นเทพ
 
คือเรากลัวอยู่แล้วว่าเรามันโง่นี่ คะแนนห่วยแน่ อ่านพวกนี้ไปก็ตัดกำลังใจเปล่าๆ
 
ก็ขอพยายามอยู่คนเดียวเงียบๆดีกว่า จะว่าหนีความจริงก็ว่าได้ 555
 
อีกแค่ไม่กี่วันก็จะแบบว่า "โอเย้สอบเสร็จแล้ว!!!"
 
ก็อดทนสู้กับมันไปแล้วกัน
 
ผลจะออกมาเป็นยังไงก็รับได้หมด
 
แต่ตอนนี้ก็ขอไซโคตัวเองไปก่อนแล้วกัน
 
"ถ้าเราไม่เชื่อมั่นในตัวเอง แล้วใครจะไปเชื่อมั่นในตัวเรา"
 
:)